Uzasadnienie
B. S., działając przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w O. L. z dnia [...] 2024 r. w przedmiocie przekazania skargi na postępowanie Zastępcy Burmistrza O. L. według właściwości Burmistrzowi O. L..
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 grudnia 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL, sprecyzowanie skargi, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie na uzupełnienie braków formalnych skargi, pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. B. S. poinformował, że pełnomocnictwo dotychczasowego pełnomocnika w tej sprawie wygasło, oświadczył, że cofa swoją skargę, odstępuje od uzupełnienia braków formalnych skargi, wniósł o kierowanie korespondencji wyłącznie na jego adres oraz o ewentualny zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, to sąd jest zobligowany do uznania takiego cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofną skargę.
Sąd jest co do zasady związany oświadczeniem strony o cofnięciu skargi. Jednak w przypadku gdy uzna, że cofniecie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności uzna cofniecie skargi za niedopuszczalne. Jednakże cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych. Jeżeli bowiem skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej biegu, to sąd skargę odrzuca a nie umarza postępowanie. Złożona w niniejszej sprawie skarga zawiera braki formalne, uniemożlwiające nadanie jej biegu.
Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego, uzależnione jest od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego określonych w art. 46 i 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a).
Do ogólnych wymogów każdego pisma procesowego, zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a., należy: (1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; (2) oznaczenie rodzaju pisma; (3) osnowę wniosku lub oświadczenia.
Ponadto, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
W rozpoznawanej sprawie skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 23 grudnia 2024 r., B. S. poinformował wprost, że odstępuje od uzupełnienia braków formalnych skargi. Zatem, skarżący pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonego obowiązku w ustawowym terminie – obowiązku tego w terminie nie wykonał, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i skutkuje odrzuceniem skargi. Z akt sprawy nie wynika nadto, by skarżący uiszczał wpis od skargi, tym samym bezpodstawnym jest formułowanie wniosku o ewentualny zwrot uiszczonego wpisu.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł jak w postanowieniu.