Uzasadnienie
We wniosku z dnia 1 kwietnia 2014 r. A. B. zwrócił się o przyznanie dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacyjnego Osób Niepełnosprawnych na zakup płyty ceramiczno-indukcyjnej i piekarnika do zabudowy.
W piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak [...] Starosta poinformował A. B. o nieprzyznaniu dofinasowania na zakup płyty ceramiczno-indukcyjnej i piekarnika do zabudowy.
Po rozpatrzeniu wezwania A. B. do usunięcia naruszenia prawa, Starosta w piśmie z dnia [...] maja 2014 r., znak [...] poinformował skarżącego, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 28 kwietnia 2014 r.
W skardze sądowej A. B. zaskarżył czynność Starosty o nieprzyznaniu dofinasowania na zakup płyty ceramiczno-indukcyjnej i piekarnika do zabudowy. Wniósł m. in. o uchylenie zaskarżonej czynności i zobowiązanie organu do przyznania dofinansowania ze środków PFRON na likwidację barier w komunikowaniu się i technicznych oraz o załatwienie sprawy w drodze decyzji.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 tej ustawy (gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Z akt sprawy wynika, że w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak [...] Starosta poinformował A. B. o nieprzyznaniu dofinasowania na zakup płyty ceramiczno-indukcyjnej i piekarnika do zabudowy.
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący wniósł do organu w terminie, w dniu 8 maja 2014 r.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 13 maja 2014 r., Starosta poinformował skarżącego, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 28 kwietnia 2014 r.
Skarżący osobiście odebrał powyższą odpowiedź Starosty na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 16 maja 2014 r. i od tej daty powinien być liczony określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi do sądu. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 15 czerwca 2014 r. (niedziela), a jako, że był to dzień wolny od pracy, to ostatni dzień terminu – zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. – przypadł na dzień 16 czerwca 2014 r. (poniedziałek). A. B. wniósł skargę osobiście w dniu 1 lipca 2014 r.
Skarga A. B. została zatem złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Skarżący nie występował z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.