Uzasadnienie
Skarżący wnioskiem z dnia 8 sierpnia 2012 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji o zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby z miejscowości pobliskiej.
W piśmie z dnia 20 sierpnia 2013 r., Komendant Powiatowy Policji odmówił funkcjonariuszowi przyznania prawa do zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby oraz odmówił zwrotu tych kosztów.
R. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na ww. czynność Komendanta Powiatowego Policji.
W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Skarga w rozpoznawanej sprawie dotyczy czynności Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie odmowy przyznania funkcjonariuszowi prawa do zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby oraz odmowy zwrotu tych kosztów.
Z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał środków zaskarżenia, bowiem nie wezwał organu - Komendanta Powiatowego Policji do usunięcia naruszenia prawa.
Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od wyczerpania na drodze administracyjnej trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do naruszenia prawa. Jednocześnie, w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a, skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Na marginesie zauważyć należy, że w piśmie z dnia 20 sierpnia 2013 r. skarżącego błędnie pouczono o sposobie zaskarżenia ww. czynności Komendanta Powiatowego Policji.
Skoro skarżący w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym, skarga była niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.