Uzasadnienie
W złożonej skardze skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od ponoszenia opłat sądowych oraz wydatków. Do skargi skarżący załączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zakreślił, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenie.
W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wykazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku nieruchomego, ani zasobów finansowych, a źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie za pracę. W oświadczeniu z dnia 3 lipca 2015 r. skarżący podał, że zamieszkuje w mieszkaniu o pow. [...] m2 stanowiącym własność matki i ponosi koszty jego użytkowania, w tym czynsz w kwocie [...] zł oraz opłaty za media. Z przedłożonego zaświadczenia o zarobkach wynika, że średnie miesięczne wynagrodzenie skarżącego z okresu marzec-maj 2015 r. wyniosło [...] zł brutto i [...] zł [...]. Skarżący wykazał, że na jego miesięczne wydatki oprócz czynszu mieszkaniowego składają się opłaty za media (energia elektryczna [...] zł, gaz [...] zł, telefon [...] zł), środki czystości [...] zł, żywność [...] zł, odzież [...] zł, środki higieny osobistej [...] zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach, z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Do kosztów sądowych na obecnym etapie postępowania należy wpis sądowy od skargi w wysokości [...] zł - § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Pozostałe ewentualne koszty sądowe, tj. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, opłata sądowa od zażalenia (za wyjątkiem wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej, który wynosi połowę wpisu sądowego od skargi), nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł - § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U.
Nr 221, poz. 2192) i § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych dokumentach, sytuację materialną skarżącego oraz koszty sądowe przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że wniosek zasługuje na uwzględnienie jedynie w części. Porównanie miesięcznych dochodów skarżącego, jakimi realnie dysponuje, tj. [...] zł netto do wykazanych miesięcznych wydatków na utrzymanie, stanowiących łącznie kwotę [...] zł, prowadzi do wniosku, że skarżący nie jest w stanie ponieść jednorazowo kosztu wpisu sądowego od skargi ([...] zł), bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Ze względu na powyższe oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w pkt I postanowienia. Przez orzeczenie o zwolnieniu skarżącego w całości od wpisu sądowego od wniesionej skargi zostało mu zapewnione w sprawie niniejszej prawo dostępu do sądu.
Jednocześnie brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Podnieść w tym miejscu należy, że całkowite zwolnienie od kosztów sądowych jest przyznawane osobom, które ze względu na sytuację życiową (brak majątku, brak dochodów), mimo największych starań, nie są w stanie wygospodarować środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych.
W oparciu o informacje zawarte w urzędowym formularzu oraz przedstawionych dokumentach, stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżącego nie należy do wyjątkowo trudnych. Skarżący ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe (wg. oświadczenia z dnia 3 lipca 2015 r. korzysta nieodpłatnie z mieszkania należącego do matki), uzyskuje stały dochód w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto). Wykazane przez skarżącego wydatki związane z utrzymaniem koniecznym nie pochłaniają całego dochodu skarżącego, w związku z czym jest on w stanie poczynić oszczędności na poczet ewentualnych kosztów sądowych, mogących wystąpić w dalszym toku postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na uwadze uznać należy, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, brak jest zatem podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w pkt II postanowienia.