Postanowienie WSA w Lublinie z 24 sierpnia 2016 r., III SA/Lu 784/16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 24 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi L. K. na uchwałę Inne z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych na terenie Gminy W. postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Iwona Tchórzewska przewodniczący

Uzasadnienie

1. K. w dniu 2 maja 2016 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych na terenie Gminy W..

Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi przez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe skarżący przesłał egzemplarz pisma z dnia 27 czerwca 2016 r., skierowanego do Wójta Gminy W., stanowiącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, z potwierdzeniem złożenia w dniu [...] w W..

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Z kolei w myśl art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (art. 52 § 4 p.p.s.a.).

Jak stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Treść przytoczonych przepisów wskazuje, że przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej skarżący ma obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., I OSK [...], LEX nr 1336411). Wystąpienie przed wniesieniem skargi z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa warunkuje dopuszczalność skargi obejmującej zaskarżenie uchwały.

Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że wnosząc skargę na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 2015 r., L. K. nie wezwał uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po wezwaniu skarżącego zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2016 r. do usunięcia braków formalnych skargi, skarżący przesłał egzemplarz pisma z dnia 27 czerwca 2016 r., stanowiącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w powołanych wyżej przepisach, ponieważ przed wniesieniem skargi do Sądu nie skierował do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Nie ulega bowiem wątpliwości, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinno bezpośrednio poprzedzać skargę do sądu. Tym samym złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa po wniesieniu skargi nie czyni zadość wymaganiom wynikającym z wyżej powołanych przepisów.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.