Uzasadnienie
B. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody L. z dnia [...] 2014 r., znak: [..], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręczne podpisanie nadesłanej skargi.
Wezwanie zostało doręczone w dniu 25 sierpnia 2014 r. na adres korespondencyjny wskazany przez skarżącego. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie wykonał wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Skarżący wniósł do sądu skargę w jednym tylko egzemplarzu. Należy zauważyć, że w sprawie oprócz skarżącego występuje jeszcze uczestnik postępowania – Prokurator Rejonowy w Z. Uczestnikowi postępowania również powinien być doręczony odpis skargi. W związku z powyższym skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi – w postaci nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub podpisania nadesłanej kserokopii skargi.
Wezwanie zostało wysłane na adres korespondencyjny podany przez skarżącego. Pismo odebrała w dniu 25 sierpnia 2014 r. matka skarżącego. Doręczenie było skuteczne (art. 72 § 1 p.p.s.a.). Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 1 września 2014 r.
Zgodnie z aktualnymi poglądami orzecznictwa, ugruntowanymi uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. (I OPS 13/13), niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
W świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skoro skarżący, mimo wezwania sądu, w którym wskazano na konsekwencje zaniechania tej czynności, nie przedłożyli brakujących odpisów skargi, ich skarga podlega odrzuceniu.
Nie może być uznane za odpis skargi przedłożona przez skarżącego kserokopia skargi z 16 lipca 2014 r. W art. 47 § 2 p.p.s.a. wskazano, że odpisami pism w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Istotą uwierzytelnienia jest własnoręczny podpis osoby, która przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Jak wskazuje się w orzecznictwie, uwierzytelnić pismo może również strona, która była jego autorem (por. postanowienie NSA z 29 grudnia 2011 r., I OSK 2351/11; LEX nr 1149364). Nic nie stało na przeszkodzie, aby skarżący podpisał kserokopię skargi z 16 lipca 2014 r., dokonując tym samym ich uwierzytelnienia (poświadczenia za zgodność z oryginałem). Bez tej czynności sama kserokopia pisma nie może być potraktowana jako odpis. Uniemożliwia to nadanie skardze dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.