Uzasadnienie
W dniu 26 października 2004 r. R.A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2004 r. nr [...] odmawiającej wydania zaświadczenia o żądanej przez niego treści, tj. o tym, że podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników w latach 1983-1986. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2004 r. sygn. akt II SA/Wa 2187/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do rozpoznania zgodnie z właściwością miejscową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga R.A. jako wniesiona w sprawie, w której postępowanie jest w toku, jest niedopuszczalna, zatem podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W przedmiotowej sprawie skarżący R.A. wniósł już skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2004 r. nr [...], zatem na tę samą decyzję (z tego samego dnia, wydaną przez ten sam organ) – w dniu 19 października 2004 r., jednakże do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Stwierdzić więc należy, że w sprawie ze skargi wniesionej przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zachodzi tożsamość stron oraz przedmiotu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie ze skargi z dnia 19 października 2004 r. (sygn. akt III SA/Lu 676/04) wydał w dniu 17 lutego 2005 r. wyrok, którym oddalił tę skargę. Wyrok nie jest prawomocny, zatem postępowanie jest w toku. Wydanie merytorycznego orzeczenia w tej sprawie prowadziłoby do naruszenia zasady zawisłości sprawy (tzw. lis pendens).
Zawisłość sprawy rozpoczyna się z chwilą wszczęcia postępowania, a kończy z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie. Prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi z dnia 26 października 2004 r. w sytuacji, gdy ze skargi z dnia 19 października 2004 r. tego samego skarżącego na tę samą decyzję toczy się wcześniej wszczęte postępowanie, powodowałoby, że zakończenie jednego z tych postępowań prawomocnym merytorycznym orzeczeniem stwarzałoby powagę rzeczy osądzonej (tzw. res iudicata).
Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.