Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 79 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", ustanowił dla uczestnika postępowania A. P., którego miejsce pobytu nie jest znane, kuratora w osobie M. D.. Z wnioskiem o ustanowienie kuratora wystąpił Dyrektor Izby Celnej, który wpłacił zaliczkę na pokrycie wydatków związanych z ustanowieniem kuratora. Ustanowiony kurator brał udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym przedstawił stanowisko na rozprawie w dniu 5 września 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." nie przewidują w sposób wyraźny, że kuratorowi ustanowionemu dla strony, której miejsce pobytu nie jest znane (a także innym kuratorom) przysługuje wynagrodzenie za czynności. Jednak z przepisu art. 213 pkt 1 P.p.s.a., według którego do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w sprawie, można wnioskować, że według ustawodawcy kuratorowi należy się takie wynagrodzenie. Przepisy dotyczące postępowania przed sądami administracyjnymi nie określają zasad przyznawania kuratorom wynagrodzenia, ani jego wysokości.
W związku z tym konieczne jest zastosowanie przez analogię przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu przysługującego sędziom i pracownikom sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów (Dz. U. nr 27, poz. 197 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", wydanego na podstawie 42 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz.88 ze zm.) obowiązującego nadal na podstawie art. 148 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.)
W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratorów ustanowionych w poszczególnych sprawach zależy w każdym wypadku od rodzaju sprawy, stopnia jej zawiłości i nakładu pracy kuratora. Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratorów ustala się według przepisów określających opłaty za czynności zespołów adwokackich. Wysokość wynagrodzenia kuratorów będących adwokatami nie może przekraczać stawek zasadniczego wynagrodzenia przewidzianych tymi przepisami, a wysokość wynagrodzenia innych kuratorów - 50% tych stawek.
Opłaty za czynności adwokackie reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź skarga nie dotyczy decyzji lub postanowienie Urzędu Patentowego - stawka minimalna wynagrodzenia adwokata wynosi 240 zł.
Biorąc pod uwagę, że ustanowiony w sprawie kurator nie jest adwokatem oraz uwzględniając poniesiony przez niego nakład pracy, a także rodzaj i stopień zawiłości sprawy, należy stwierdzić, że należne wynagrodzenie wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 plit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., to jest 120 zł.
Z powyższych względów, na podstawie art. 213 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu przysługującego sędziom i pracownikom sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.