Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. F. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] 2013 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Pismem z 24 lipca 2014 r. J. F.wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu złożenia środka zaskarżenia od ww. wyroku Sądu, gdyż pozbawiony został możliwości dokonania tej czynności w terminie.
W związku z wątpliwościami co do istoty żądania skarżącego zarządzeniem z 3 września 2014 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy przedmiotem wniosku z 24 lipca 2014 r. jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, czy też przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie ww. wyroku. W wezwaniu wskazano, że brak odpowiedzi na wezwanie będzie skutkował przyjęciem, że przedmiotem wniosku jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, zgodnie z literalnym brzmieniem pisma.
Wezwanie doręczono skarżącemu 9 września 2014 r. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei zgodnie z art. 88 spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W badanej sprawie konieczne jest odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ jest on niedopuszczalny.
Merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu jest możliwe tylko wówczas, gdy doszło do uchybienia terminu, tzn. gdy termin zaczął swój bieg, a następnie upłynął, zaś strona nie dokonała czynności procesowej, dla której termin był wyznaczony.
Treść pisma skarżącego z 24 lipca 2014 r. pozostawiała wątpliwości, jaki termin skarżący ma na myśli: do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 25 lutego 2014 r., czy do złożenia wniosku o uzasadnienie tego wyroku. Wobec braku odpowiedzi skarżącego na wezwanie sądu w tym przedmiocie, sąd musiał kierować się literalnym brzmieniem pisma i przyjąć, że przedmiotem wniosku jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 140 § 1 uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2, w myśl którego w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Z treści powołanych przepisów wynika, że bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został powiązany z datą doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jeśli nie doręczono odpisu orzeczenia, skargi kasacyjnej nie można wnieść, nie biegnie zatem również termin do jej wniesienia.
W badanej sprawie sąd wyrokiem z 25 lutego 2014 r. oddalił skargę. Aby wnieść skutecznie skargę kasacyjną od tego wyroku, skarżący powinien był najpierw wystąpić z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Skoro tego nie zrobił, nie rozpoczął się w ogóle bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie można orzekać o przywróceniu terminu, który w ogóle nie zaczął biec.
W tej sytuacji należało odrzucić wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny, na podstawie art. 88 p.p.s.a.