Postanowienie WSA w Lublinie z 20 lutego 2014 r., III SA/Lu 856/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 20 lutego 2014 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi P. W. na czynność Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia NSA Marek Zalewski przewodniczący
Sędzia WSA Jerzy Drwal sprawozdawca
Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak
Specjalista Wiesława Dudek protokolant

Uzasadnienie

Aspirant A skarży czynność Komendanta Powiatowego Policji w (...) z dnia (...) września 2013 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby. W skardze do WSA w Lublinie A zarzuca między innymi, że stanowisko organu jest wynikiem błędnej wykładni art. 93 ust. 1 ustawy o Policji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis ten w § 2 przewiduje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4 a/ można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Z akt sprawy wynika, że skarga A jest wniesiona bez wyczerpania przez skarżącego trybu przesądowego, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Czyni to skargę przedwczesną i niedopuszczalną na tym etapie postępowania, a przez to podlegającą odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Na marginesie należy zauważyć, że organ błędnie pouczył skarżącego o sposobie zaskarżenia czynności z dnia (...) września 2013 r.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.