Uzasadnienie
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym Gminy Ł.W.
Ł. W. wniósł skargę sądową na w/w rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak legitymacji Ł. W. do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) dalej: ustawa o samorządzie gminnym, rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (ust. 3).
Z brzmienia powołanego wyżej przepisu wynika, że uprawnionymi podmiotami do wniesienia skargi na akty nadzoru wojewody są wyłącznie gmina i związek międzygminny. Inne podmioty nie mogą wnieść skargi z powołaniem się na to, że mają w tym interes prawny.
Podkreślić w tym miejscu należy, że skoro legitymacja do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wynika z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, to przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. nie ma zastosowania.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze nie przysługuje osobom fizycznym. Ł. W., jako radny, nie posiada zatem uprawnienia do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność uchwały rady Gminy o odmowie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym Gminy Ł. W. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.