Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry G. S. Spółka [...] z siedzibą [...] wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 26 lipca 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że przedstawiona przez stronę sytuacja majątkowa i finansowa Spółki nie daje podstaw do uznania, że zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawniające do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Spółka G. S. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 16 czerwca 2016 r. W związku z tym zastosowanie w sprawie znajduje przepis art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r.
W myśl art. 260 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).
Wniosek skarżącej w niniejszej sprawie dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych, a zatem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Dokonana w postanowieniu z dnia 26 lipca 2016 r. ocena wniosku o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie została dokonana w zgodzie z przepisem art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Po wszechstronnej analizie sytuacji majątkowej skarżącej i po zestawieniu tej sytuacji z kosztami sądowymi, jakie strona zobowiązana jest ponieść w niniejszej sprawie, a także w innych sprawach wszczętych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie trafnie wywiedziono, że strona nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Niewątpliwie świadczą o tym zarówno poziom przychodów (w wysokości [...] zł w 2015 r.), okoliczność regulowania przez spółkę zobowiązań w wysokości ponad [...] zł miesięcznie, jak również fakt dokonywania na rachunek bankowy spółki w miesiącu poprzedzającym wniesienie skargi wpłat, z których każda przekraczała kwotę należnego wpisu w niniejszej sprawie, wynoszącą [...] zł (§ 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 221, poz. 2193 z późn. zm.).
Zasadnie podniesiono w postanowieniu, że koszty uzyskania przychodów były większe niż przychody, co spowodowało, że spółka w 2015 r. oraz w I kwartale 2016 r. wykazała stratę, co nie dowodzi braku środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych.
Wszystkie te okoliczności wskazują, że strona dysponuje środkami wystarczającymi na pokrycie kosztów sądowych w sprawie.
Trzeba także zauważyć, że wnosząc sprzeciw skarżąca nie podniosła żadnych argumentów czy nowych okoliczności.
Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.