Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu przez Sąd do Okręgowej Rady Adwokackiej, na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat M. M..
Wyrokiem z dnia 25 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.
Adwokat M. M. wniósł skargę kasacyjna od powyższego wyroku, która została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt: II GSK 1032/10.
Pismem z dnia 20 września 2011 r. adwokat M. M. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem prawnym regulującym wysokość opłat za czynności adwokackie jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163, poz.1348 ze zm.; dalej jako: rozporządzenie).
Z uwagi na to, że adwokat M. M. sporządził skargę kasacyjną od wyroku sądu I instancji, lecz nie brał udziału w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zastosowanie w sprawie znajdzie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, zgodnie z którym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie wynosi 120 zł (50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c). Kwota ta powinna zostać podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia), czyli w niniejszej sprawie o 23 %.
Adwokat nie udokumentował faktu poniesienia innych niezbędnych wydatków, które powinny być uwzględnione w ramach kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Z tych względów w sprawie nie miał zastosowania § 19 pkt 2 rozporządzenia.
Z tych względów, działając na podstawie art. 160 i art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.