Uzasadnienie
R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. (dalej: SKO) z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta L. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o oddalenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), którą poza przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego znowelizowano również ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w art.
9) oraz ustawę o samorządzie powiatu (w art. 7). W myśl jednak art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Zatem, skoro w przedmiotowej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane w dniu [...] stycznia 2017 r., to tym samym skargę sąd zobowiązany był rozpoznać przy uwzględnieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu dotychczasowym, obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie.
W przedmiotowej sprawie SKO zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. odmówiło wszczęcia postępowania, jako podstawę rozstrzygnięcia przywołując art. 61a § 1 k.p.a.
Zauważyć trzeba, że od wydanego wyżej rozstrzygnięcia, przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wprawdzie, w myśl art. 61a § 2 k.p.a., na odmowę wszczęcia postępowania służy zażalenie, jednak zaskarżone do sądu postanowienie zostało wydane przez SKO. W tej sytuacji, stosownie do art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a., strona przed wniesieniem skargi sądowej powinna zwrócić się do SKO z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga musi bowiem być zawsze poprzedzona wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r., sygn. akt OPS 4/96 – ONSA 1997 r., Nr 2, poz. 44).
Nie ulega wątpliwości, że w aktualnym stanie prawnym, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.
W świetle poczynionych uwag, tylko wyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu stanowi przesłankę skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Zauważyć trzeba, że zamieszczone w zaskarżonym postanowieniu pouczenie o możliwości zaskarżenia postanowienia skargą jest wadliwe, gdyż nie wspomina o konieczności złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednak stosownie do zasady wyrażonej w art. 112 k.p.a., błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała. O ile zatem skarżący jest w dalszym ciągu zainteresowany zaskarżeniem postanowienia, może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku. Powinien wskazać, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nastąpiło bez jego winy, a zostało wywołane błędnym pouczeniem przez organ. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 58 § 2 k.p.a.), a zatem od daty doręczenia niniejszego postanowienia. Dopiero w przypadku nieuwzględnienia tego środka prawnego, skarżącemu będzie przysługiwało prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Z tych względów, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. Na podstawie art. 222 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu.