Uzasadnienie
W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] 2014 r. podjętą w sprawie odmowy uwzględniania wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. wniósł o oddalenie skargi.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 14 stycznia 2014 r. W. S. złożył do Rady Gminy W.skargę na działanie Wójta Gminy W.i, zarzucając Wójtowi brak odpowiedzi na jego interpelacje zgłaszane ustnie na sesjach Rady Gminy.
W dniu 28 marca 2014 r. Rada Gminy podjęła uchwałę uznającą skargę za bezzasadną.
Pismem z dnia 10 kwietnia 2014 r. W. S. wezwał Radę Gminy W. do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o uznanie skargi za zasadą oraz o zobowiązanie Wójta Gminy do udzielenia odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte w interpelacji z dnia 4 listopada 2014 r.
Zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałą z dnia 24 lipca 2014 r. Rada Gminy W.odmówiła uwzględniania wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm, dalej także jako u.s.g.) - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Należy mieć na uwadze, że możliwość poddania kontroli sądowej uchwał rady gminy dotyczy tylko pierwotnych aktów naruszających, w ocenie skarżącego, jego interes prawny lub uprawnienie.
Kolejna uchwała rady gminy, podjęta na skutek wezwania do usunięcia naruszenia prawa, odmawiająca uwzględnienia tego wezwania, ma charakter uchwały proceduralnej, stanowiącej element postępowania uruchomionego przez zainteresowanego, zmierzającego do zaskarżenia uchwały merytorycznie kwestionowanej. Wezwanie takie tworzy przesłankę dopuszczalności skargi do sądu na uchwałę merytoryczną naruszającą interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Kwestia, czy organ podejmie uchwałę w odpowiedzi na wezwanie, czy tego zaniecha, nie ma istotnego znaczenia dla dopuszczalności skargi na pierwotną uchwałę naruszającą, w ocenie skarżącego, jego interes prawny lub uprawnienie. Taki charakter uchwały rady gminy o nieuwzględnieniu wezwania do usunięcia zarzucanego naruszenia sprawia, że skarga do sądu administracyjnego na tę uchwałę nie przysługuje.
Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. uzasadnienie wyroku NSA w Warszawie z dnia 29 grudnia 1999 r. sygn. akt IV SA 1501/99, SIP Lex nr 48196, postanowienie NSA w Warszawie z dnia 30 listopada 2000 r. sygn. akt I SA 794/00, SIP Lex nr 57172, postanowienie WSA w Opolu z dnia 7 maja 2007 r. sygn. akt II SA/Op 111/07, SIP Lex nr 959233, postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 28 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 212/08, SIP Lex nr 1055842, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Lu 254/09, SIP Lex nr 626178)
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażany jest pogląd, że "skargę wnosi się na uchwałę rady gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienia sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu" (postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1770/08, SIP Lex nr 574449). Zatem uchwała organów gminy podjęta w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego inną uchwałą nie podlega odrębnemu zaskarżeniu.
W badanej sprawie już tylko ze wskazanego wyżej względu skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a
Skarga jest niedopuszczalna także ze względu na przedmiot uchwały, którym było załatwienie skargi na działanie Wójta Gminy w rzeczywistości wniesionej i prawidłowo załatwionej przez Radę Gminy w trybie postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII K.p.a.
W myśl art. 227 K.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Z kolei art. 229 pkt 3 K.p.a. stanowi, że jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - jest rada gminy. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia uproszczone jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, to jest zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy.
Działanie administracji publicznej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się ono w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.).
Nie zmienia takiego wniosku okoliczność, że sprawa skargi załatwiana jest przez radę gminy w formie uchwały – tak jak stało się to w niniejszej sprawie. Uchwała jest bowiem formą właściwą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy. Podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie skargi nie wyłącza określonego w art. 238 § 1 K.p.a. obowiązku zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi i nie zmienia charakteru tego zawiadomienia jako czynności materialno – technicznej.
W niniejszej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia skargi W.S. w trybie przepisów działu VIII K.p.a. była Rada Gminy W., która podjęła na podstawie art. 229 pkt 3 K.p.a. uchwałę z dnia 28 marca 2014 r. uznając skargę za bezzasadną.
Uchwała podjęta przez radę gminy w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. nie może być kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 u.s.g., ponieważ podjęta została jako konieczna dla załatwienia skargi w trybie postępowania skargowego, kończącego się, zgodnie z art. 238 § 1 K.p.a. niezaskarżalnym zawiadomieniem o sposobie załatwienie skargi.
Powyższe oznacza, że skarga okazałby się także niedopuszczalna, gdyby skarżący jej przedmiotem uczynił wcześniejszą uchwałę Rady Gminy, to jest uchwałę z dnia 28 marca 2014 r. uznającą za bezzasadną skargę na działanie Wójta Gminy W. Podsumowując należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez skarżącego na uchwałę Rady Gminy W. z dnia 24 lipca 2014 r, podjętą w sprawie odmowy uwzględniania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na uznaniu za bezzasadną skargi na działanie Wójta Gminy W., dotyczyła czynności nie mieszczącej się w określonej w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. właściwości sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna, także i z tego względu, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.