Uzasadnienie
W złożonej skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego zwrócił się m.in. z wnioskiem o zwolnienie skarżącego od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej dołączając oświadczenie skarżącego stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania oraz dodatkowe dokumenty. Na wezwanie referendarza skarżący uzupełnił braki formalne wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie w dniu 29 marca 2016 r. wniosku na obowiązującym druku urzędowego formularza PPF. W nadesłanym urzędowym formularzu skarżący nie wskazał zakresu żądanego prawa pomocy, jednakże mając na uwadze wniosek zawarty w skardze kasacyjnej oraz etap postępowania, referendarz uznał, że żądanie skarżącego dotyczy przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Wniosek ten jest kolejnym (drugim) wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych, złożonym w sprawie niniejszej. Pierwszym wnioskiem o prawo pomocy złożonym jednocześnie ze skargą, następnie uzupełnionym 25 września 2014 r. skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 17 października 2014 r., referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na skutek wniesionego sprzeciwu sprawę rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie powyższe stało się prawomocne w związku z wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 942/14 oddalającego zażalenie skarżącego na wymienione postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie może składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie jednak z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stąd kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, obejmujący żądanie zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, należy potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 listopada 2014 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Stosownie do art. 165 p.p.s.a, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Unormowanie to daje możliwość zmiany określonych rozstrzygnięć sądu pod warunkiem, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy. Pod tym pojęciem rozumie się wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, że okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tej samej strony, dotyczący przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony.
Podnieść należy, że zakres kolejnego wniosku o prawo pomocy obejmujący żądanie zwolnienia od kosztów sądowych poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, mieści się w zakresie żądania pierwszego wniosku skarżącego obejmującego żądanie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych, rozstrzygniętego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2014 r. Skarżący w kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wykazał natomiast, aby nastąpiła zmiana okoliczności sprawy w zakresie jego sytuacji materialnej i rodzinnej uzasadniająca zmianę prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 19 listopada 2014 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku o prawo pomocy złożonym w skardze kasacyjnej, uzupełnionym w dniu 29 marca 2016 r., skarżący przedstawił swoją sytuację materialną i rodzinną tak samo jak we wcześniejszym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Tak jak poprzednio skarżący podał, że w skład jego majątku wchodzi dom o pow. [...] m2 wraz z działką o pow. [...] m2, udział w [...] części domu o pow. [...] m2, udział w [...] części działki o pow. [...] m2. Skarżący zaznaczył tak jak w poprzednim wniosku, że posiada udziały w [...] Sp. z o.o., jednakże kwota [...] zł zysku spółki za 2013 r. została przeznaczona na pokrycie strat z lat poprzednich. Nie podał jednakże, jak kształtowała się sytuacja finansowa spółki w 2014 i 2015 r. Skarżący podał również to samo źródło i wielkość dochodu, co w poprzednim wniosku - rentę [...] w kwocie [...] zł. Wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej uzasadnił tymi samymi okolicznościami, które wskazał we wniosku o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych, odnoszącymi się do kwestii zasadności skarżonej decyzji.
Skarżący nie wykazał również zmian stanu rodzinnego, dalej powołując się na fakt rozdzielności majątkowej z żoną i prowadzenia odrębnych gospodarstw domowych. Wszystkie te okoliczności i argumentacja skarżącego były brane pod uwagę przy rozstrzyganiu pierwszego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W świetle powyższego nie można przyjąć, że skarżący wykazał, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 19 listopada 2014 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z tych względów oraz na podstawie art. 165, art. 167a § 1 i art. 258 § 1 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.