Uzasadnienie
Pełnomocnik M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2016 r., znak: [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że wykonanie decyzji wywołałoby w majątku skarżącego znaczną szkodę majątkową, której nie zrekompensuje zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Wyegzekwowanie kwoty kary przez organ niebagatelnie wpłynie na sytuację finansową skarżącego, uniemożliwiając mu sprawne i rzetelne prowadzenie działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.
[...] przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.
W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie wykazał, że zachodzi w stosunku do niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy zauważyć, że z zaskarżonej decyzji wynika obowiązek zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Realizacja takiego obowiązku zasadniczo ma odwracalne skutki i nie wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Prawomocne uchylenie decyzji, z której wynika taki obowiązek, prowadzi do ewentualnego zwrotu uiszczonych kwot. Oczywiście zdarzają się wyjątkowe sytuacje, kiedy zapłata czy przymusowa egzekucja kwot należnych na podstawie zaskarżonej decyzji mogłaby realnie zagrozić bytowi przedsiębiorstwa. Wówczas zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd. Aby jednak ustalić, że takie wyjątkowe okoliczności zachodzą, trzeba mieć odpowiedni materiał do oceny, w postaci dokumentów obrazujących rzeczywistą sytuację finansową przedsiębiorcy.
Skarżący nie dołączył do skargi żadnych dokumentów obrazujących sytuację finansową jego oraz jego przedsiębiorstwa. W tej sytuacji wszystkie twierdzenia o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji może mieć daleko idące negatywne skutki dla skarżącego należy uznać za gołosłowne. Nie znając aktualnej sytuacji finansowej skarżącego i jego przedsiębiorstwa nie sposób ocenić potencjalnego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na płynność finansową przedsiębiorstwa.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w postanowieniu.