Uzasadnienie
E. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...], w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości.
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2015 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie w dniu 13 stycznia 2015 r. wyznaczyła dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat D. D. Postanowieniem z dnia 11 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę.
W dniu 3 kwietnia 2015 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem I instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej według norm prawem przepisanych. Wniosek zawierał oświadczenie, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Jednocześnie z wnioskiem pełnomocnik strony złożył skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 marca 2015 r. odrzucającego skargę.
Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy przyznał adwokat D. D. wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 147,60 zł (pkt I) oraz odmówił przyznania tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenia za udział w postępowaniu przed sądem I instancji (pkt II).
Niezgadzając się z powyższym adwokat D. D. wniosła sprzeciw w części dotyczącej pkt II postanowienia. Pełnomocnik podniosła, że zapoznała się z aktami sprawy, dokonała fotokopii z akt sprawy oraz udzieliła klientce porady prawnej. Czynności te wymagały poświęcenia czasu i fachowej wiedzy, w związku z czym żądanie przyznania wynagrodzenia jest uzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W świetle art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: p.p.s.a., wskutek wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego traci moc, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez Sąd.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej - adwokat D. D. - zaskarżyła postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 kwietnia 2015 r. w zakresie pkt II postanowienia, co oznacza utratę mocy prawnej postanowienia referendarza tylko w tej części i konieczność rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez sąd w zakresie przyznania tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenia za udział w postępowaniu przed sądem I instancji.
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), stawka minimalna adwokata za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w I instancji wynosi 240 zł. Wynagrodzenie pełnomocnika należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 295,20 złotych (240 zł + 55,20 zł należnego podatku od towarów i usług).
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzekł jak w postanowieniu.