Uzasadnienie
Pismem datowanym na 26 listopada 2012 r., skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie G. M. wystąpiła o "jak najszybsze rozpatrzenie jej sprawy". Z treści pisma wynikało, że pismo (skarga) jest skierowane przeciwko Prezydentowi Miasta, a podnoszone żądania dotyczą przeniesienia do innego lokalu mieszkalnego, unieważnienia aktu notarialnego oraz zapłaty zadośćuczynienia za "przetrzymywanie w warunkach urągających godności ludzkiej". W późniejszym piśmie, datowanym na 19 grudnia 2012 r., zatytułowanym jako skarga i wniesionym już za pośrednictwem Prezydenta Miasta, G. M. podniosła roszczenia unieważnienia aktu notarialnego oraz zadośćuczynienia.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że sprawa, jakiej skarga dotyczy, nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269; art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej. Art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. pozwala również na zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej, jeśli miał on zająć stanowisko w jednej z form prawnych określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Innymi słowy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, jeżeli dotyczy aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach odrębnych, a także jeżeli dotyczy bezczynności (przewlekłego prowadzenia postępowania) organu, który powinien wydać akt lub podjąć czynność określoną w ww. przepisach.
W badanej sprawie treść żądań skarżącej nie pozwala na przyjęcie, że skarży ona działanie lub bezczynność organu (przewlekłe prowadzenie postępowania) w zakresie któregokolwiek z aktów lub czynności, objętych zakresem kognicji sądu.
Żądania podnoszone przez skarżącą dotyczą: przeniesienia do innego lokalu mieszkalnego, unieważnienia aktu notarialnego, na mocy którego skarżąca nabyła od miasta lokal mieszkalny oraz zapłaty zadośćuczynienia w kwocie 500 tysięcy złotych za "przetrzymywanie w warunkach urągających godności ludzkiej"
Żadne z powyższych roszczeń nie nadaje się do merytorycznego rozpatrzenia przez sąd administracyjny, bowiem nie wiążą się z żadnymi aktami lub czynnościami, podlegającymi jego właściwości. Treść tych żądań może wskazywać na cywilnoprawny charakter, co oznacza, że spór między skarżącą a Miastem i jego organami mógłby być ewentualnie rozstrzygnięty na drodze postępowania przed sądem cywilnym.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.