Uzasadnienie
P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział z dnia [...] września 2012 r., Nr [...], w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o spłatę niezaspokojonych należności.
W piśmie z dnia 15 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuję:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się żadnej z przeszkód wyłączających skuteczność cofnięcia skargi.
Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.