Uzasadnienie
Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 marca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wykazał, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu [...] i z tego tytułu otrzymuje zasiłek stały z pomocy społecznej w kwocie [...] zł miesięcznie. Skarżący nie posiada własnego mieszkania, zamieszkuje z rodzicami (zajmuje jeden pokój) prowadząc odrębne od rodziców gospodarstwo domowe. Poza nieruchomością rolną o pow. [...] ha (służącą do uprawy warzyw na potrzeby własne) skarżący nie posiada innego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych.
W świetle powyższych okoliczności (utrzymywanie się skarżącego ze środków pomocy społecznej, brak zasobów finansowych, niepełnosprawność skarżącego) stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Powyższe uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I postanowienia.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, podnieść należy, że zgodnie z 239 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, a więc sprawa ta należy do kręgu spraw wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Skarżący jest zatem zwolniony z mocy ustawy ze wszystkich kosztów sądowych przedmiotowej sprawy.
Stosownie do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie skarżąca korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy ustawy uznać należy, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne, wobec czego podlega umorzeniu.
Z tych względów oraz na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. b, art. 249a w związku z 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt II postanowienia.