Uzasadnienie
"A" Sp. z o. o. Spółka komandytowa w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [..], nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Skarżąca w skardze wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie się wiązać z koniecznością zapłaty dobrowolnej lub w drodze egzekucji kary pieniężnej w znacznej wysokości. Skarżąca wskazała, że prowadzi kilkadziesiąt postępowań w analogicznych sprawach w całej Polsce. Wykonanie kwestionowanych decyzji oznaczałoby stratę finansową dla spółki. Skarżąca podniosła, że specyfika prowadzonej działalności wymaga dysponowania na bieżąco środkami pieniężnymi. Spółka musi również regulować bieżące zobowiązania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny L. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.
Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.
W niniejszej sprawie skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołuje się na art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże wniosek nie zawiera uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek wskazanych w tym przepisie – niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji doprowadzi do znacznej straty finansowej i uniemożliwi regulowanie bieżących zobowiązań. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie przywołała jednak żadnych konkretnych dowodów i okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca w istocie nie wskazała jaka to będzie szkoda i jakie będą jej rozmiary. Tymczasem uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Brak wskazania przez skarżącą argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez Sąd zaskarżonej decyzji uniemożliwia uwzględnienie wniosku.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.