Uzasadnienie
W piśmie z dnia 14 lipca 2014 r. H. P.R. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.skargę na nieuwzględnienie przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno – Lecznicze w L. jego wniosku o zwolnienie z kosztów badania lekarskiego w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
W piśmie z dnia 23 lipca 2014 r. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno – Lecznicze w L. poinformował skarżącego, że WOMP w L. nie jest organem administracji publicznej i nie wydaje decyzji administracyjnych.
Następnie WOMP w L. przekazał pismo H. P. R. z dnia 14 lipca 2014 r. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. SKO w L. w piśmie z dnia 27 sierpnia 2014 r., znak [...] poinformowało skarżącego, że nie jest właściwe do rozpatrzenia skargi na działalność Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w L. Skargę na działalność WOMP można złożyć do Zarządu Województwa L, gdyż jest podmiotem tworzącym Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno – Lecznicze w L. W piśmie z dnia 10 września 2014 r. skarżący podniósł, że skoro SKO uważa, że jego skarga powinna być rozpoznana przez inny organ, to powinien ją przekazać w trybie art. 231 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn.), dalej: k.p.a., najpóźniej w terminie 7 dni od dnia złożenia skargi do właściwego organu.
W piśmie z dnia 11 września 2014 r. SKO w L. wezwało skarżącego do usunięcia braku pisma z dnia 10 września 2014 r. poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Przesyłkę operator pocztowy, po dwukrotnym awizowaniu, zwrócił do organu w dniu 3 października 2014 r.
W piśmie z dnia 14 października 2014 r. SKO w L. poinformowało skarżącego ponownie, że nie jest właściwe do rozpatrzenia jego skargi. Przywołało również treść art. 231 k.p.a. i wskazało, że w świetle tego przepisu organ niewłaściwy nie jest zobligowany do samodzielnego przekazywania skargi.
W piśmie z dnia 6 października 2014 r. H. P. R. wniósł skargę na niewłaściwe załatwienie sprawy. Skarżący wyjaśnił, że nie mógł odebrać pisma z dnia 11 września 2014 r., ponieważ przebywał w szpitalu w Ł.i i w związku z tym nie mógł uzupełnić braków swojego pisma z dnia 10 września 2014 r., poprzez jego podpisanie. Skarżący stawił się osobiście w siedzibie organu w dniu 6 października 2014 r., aby odebrać w/w wezwanie do podpisania pisma, jednak Kierownik Biura L. B. odmówiła wydania pisma z dnia 11 września 2014 r. i uniemożliwiła uzupełnienie braków pisma.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Wniesienie do sądu administracyjnego skargi dotyczącej wadliwego działania organu i jego pracowników w toku prowadzonego postępowania administracyjnego jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 227 k.p.a. zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, może być przedmiotem skargi do organu administracji, wnoszonej w trybie działu VIII rozdziału 2 k.p.a.
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów tego działu. Działania podejmowane przez organ w tym trybie nie przybierają żadnej z form wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., t.j. decyzji lub postanowienia bądź aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Inaczej mówiąc, postępowanie skargowe nie kończy się, władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (vide postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Go 398/08; WSA w Lublinie z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt III SA/Lu 334/09; WSA w Poznaniu z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Po 30/10, WSA w Olsztynie z dnia 23 stycznia 2014r., sygn. akt II SA/Ol 47/14).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na niewłaściwe załatwienie sprawy przez Kierownika Biura SKO w L., polegające na odmowie wydania mu pisma organu z dnia 11 września 2014 r. i odmowie umożliwienia uzupełnienia braków pisma z dnia 10 września 2014 r., poprzez jego podpisanie. Treść pisma skarżącego nie budzi zatem wątpliwości.
W świetle przedstawionych uwag, stwierdzić należy, że skarga H.P.R. została wniesiona w trybie art. 227 k.p.a.
Skoro sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII k.p.a., a więc związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 k.p.a.), to w przypadku jej wniesienia, podlega ona odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Na marginesie podnieść należy, że organem właściwym do rozpoznania skargi H. P. R.w trybie przepisów działu VIII k.p.a. jest Prezes SKO w L. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.