Uzasadnienie
W dniu 21 lipca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 13 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. W złożonej skardze skarżący zwrócił się jednocześnie z wnioskiem o udzielenie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Zatem nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy.
W kwestii interpretacji terminu "oczywistej bezzasadności skargi" w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że chodzi o sytuację, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Taki przypadek zachodzi zwłaszcza w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731).
Przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedną z przesłanek wymienionych w tym przepisie jest niedopuszczalność skargi w przypadku jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Ponadto sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, że niedopuszczalność skargi jest jej oczywistą bezzasadnością w rozumieniu art. 247 ustawy p.p.s.a., a tym samą podstawą do odmowy przyznania prawa pomocy (postanowienie NSA z 7 czerwca 2004r., OZ 140/04; LEX nr 220389). Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.
Wniesiona skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., gdyż sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku, a ponadto na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.
Złożona w sprawie niniejszej skarga, ze względu na stan sprawy w toku istniejący w sprawie III SA/Lu 983/16, jest niedopuszczalna. Skarżący bowiem wniósł dwie skargi na tą samą decyzję, wydaną przez ten sam organ i dotyczącą tego samego przedmiotu. Jak wynika z akt sprawy III SA/Lu 983/16, pismem z dnia 20 lipca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 13 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r. Kolejna skarga wniesiona przez skarżącego dnia 21 lipca 2016 r., zarejestrowana w sądzie pod sygn. akt III SA/Lu 984/16, dotyczy tej samej decyzji, co jasno wynika z jej treści. W skardze z dnia 21 lipca 2016 r. skarżący wskazuje bowiem ten sam numer decyzji (9003-2016-000256), tą samą datę jej wydania (13 czerwca 2016 r.), ten sam organ wydający decyzję (Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa), tożsamy jest również przedmiot decyzji (płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r.).
Zatem w sprawach III SA/Lu 983/16 i III SA/Lu 984/16 istnieje tożsamość stron i tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy). Z powyższych względów sprawa objęta skargą z dnia 21 lipca 2016 r. pomiędzy skarżącym a Dyrektorem Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zarejestrowana w sądzie pod sygn. akt III SA/Lu 984/16, jest niedopuszczalna z uwagi na stan sprawy w toku istniejący w sprawie III SA/Lu 983/16.
Podnieść również należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka odrzucenia skargi wymieniona w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., tj. wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt administracyjnych złożonych w sprawie III SA/Lu 983/16 wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 20 czerwca 2016 r., a zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 20 lipca 2016 r. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w dniu 21 lipca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że zaistniała przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, która wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy.
Z tych względów oraz na podstawie art. 247 w zw. z art. 258 § 4 p.p.s.a., sąd orzekł jak na wstępie.