Uzasadnienie
W piśmie z dnia 5 listopada 2014 r. (data sporządzenia i nadania w urzędzie pocztowym), pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie strony od kosztów sądowych w zakresie wpisu od wniesionej skargi. Następnie kolejnym pismem z dnia 5 listopada 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym 12 listopada 2014 r., pełnomocnik strony oświadczył, że cofa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony w niniejszej sprawie.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej cofnął złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od wniesionej skargi. Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W ocenie referendarza w sprawie nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 60 p.p.s.a. do uznania cofnięcia wniosku za niedopuszczalne. Wobec skutecznego cofnięcia przez pełnomocnika strony skarżącej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci wpisu sądowego od wniesionej skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 64 § 3 i art. 258 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.