Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ustalił M. M. kwotę nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji, jednak postanowieniem z dnia 15 czerwca 2015 r., nr 2/2015, Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Pismem z dnia 17 lipca 2015 r. M. M. wniosła skargę do sądu administracyjnego, za pośrednictwem Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR. Z treści skargi wynikało, że kwestionuje decyzję w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności.
W związku z wątpliwościami co do przedmiotu skargi zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2015 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, w szczególności sprecyzowanie, czy przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności czy też postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na wezwanie, udzielonej pismem z dnia 27 sierpnia 2015 r., skarżąca oświadczyła, że przedmiotem skargi jest decyzja z dnia 27 kwietnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W odpowiedzi na wezwanie sądu, wynikające z wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia, skarżąca jednoznacznie oświadczyła, że przedmiotem skargi jest decyzja z dnia 27 kwietnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Sąd nie może zmienić przedmiotu zaskarżenia wbrew wyraźnej woli skarżącego, nawet jeśli ma to dla niego negatywne konsekwencje.
Zaskarżona do sądu decyzja Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] kwietnia 2015 r., [...], jest decyzją wydaną w pierwszej instancji, od której skarżącej przysługiwało odwołanie. Skarżąca nie wniosła skutecznie odwołania. Jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został rozpatrzony odmownie (postanowienie Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 15 czerwca 2015 r.). O wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić tylko w sytuacji skutecznego ich wniesienia, w tym sensie, że wniesienie odwołania doprowadziło do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy. W przeciwnym razie mogłoby dochodzić do obejścia przepisów dotyczących terminów i trybu wnoszenia środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym.
Sąd nie może zatem rozpatrzeć merytorycznie skargi od decyzji, od której nie wniesiono skutecznie odwołania. Taka skarga jako niedopuszczalna z innych przyczyn podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.