Uzasadnienie
W dniu [...]r. B. K. złożyła do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego wniosek o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany mającej charakter pomocy de minimis w rolnictwie. Pismem z dnia [...] r. wnioskodawczyni została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, poprzez złożenie oświadczenia o wielkości i przeznaczeniu pomocy publicznej. Wobec niewykonania przez B. K. powyższego wezwania, Dyrektor OT ARR pismem z dnia [...] r. poinformował wnioskodawczynię o pozostawieniu jej wniosku bez rozpoznania. W związku z powyższym wnioskodawczyni złożyła zażalenie do Prezesa ARR.
Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Prezes ARR nie uwzględnił zażalenia strony w związku z pozostawieniem bez rozpoznania wniosku o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany mającej charakter pomocy de minimis w rolnictwie. Wskazane orzeczenie zawierało pouczenie, iż wobec wyczerpania środków zaskarżenia na czynność pozostawienia wniosku bez rozpoznania stronie służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Dyrektora OT ARR, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia.
W dniu 19 grudnia 2008 r. B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Dyrektora OT ARR, skargę na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego nr [...]. W uzasadnieniu skargi wnioskodawczyni zwróciła się o ponowne i wnikliwe rozpatrzenie sprawy zainicjowanej jej wnioskiem. Podniosła, że w odwołaniu poinformowała ARR, iż dnia [...] r. wysłała oświadczenie o wielkości uzyskanej pomocy de minimis, zgodnie z wezwaniem do uzupełnienia braków we wniosku z dnia [...] r. W tej sytuacji wskazała, że nie rozumie dlaczego jej wniosek pozostał bez rozpatrzenia. Zaznaczyła przy tym, że nigdy nie twierdziła, iż organ wydający decyzję wykazał się bezczynnością.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor OT ARR wniósł o jej oddalenie. W jego ocenie skarga B. K. na pozostawienie jej wniosku bez rozpoznania powiela argumentację zawartą w zażaleniu skierowanym do Prezesa ARR.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Ze skargi B. K. w sposób jednoznaczny wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] r., nr [...]. Prezes Agencji Rynku Rolnego ma siedzibę na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. (§ 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości, Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.).
Z powyższych względów, Sąd stwierdził swą niewłaściwość i na podstawie art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ Walentyna Długaszewska
T.M..d