Uzasadnienie
Zarząd Województwa... wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w... uchylającą decyzję Zarządu Województwa... z dnia..., określającą Miastu i Gminie... kwotę do zwrotu dotacji przyznanej ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.
W petitum skargi Zarząd Województwa..., powołując się na art. 50 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zarzucił w.w. decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, wskazując na brak legitymacji procesowej Zarządu Województwa...do zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego... w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Z powołanego przepisu wynika wprost, że poza podmiotami, które działają w interesie innych osób lub w interesie, jak i upoważnionymi z mocy prawa, każdy inny podmiot występujący ze skargą do Sądu musi posiadać w złożeniu skargi interes prawny. Przy czym pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć istnienie związku między zaskarżonym aktem lub czynnością a sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że Zarząd Województwa..., który jako organ pierwszej instancji wydał decyzję z dnia... określającą Miastu i Gminie... kwotę do zwrotu dotacji przyznanej ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, nie jest uprawniony do wniesienia skargi sądowoadministracyjnej na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego..., uchylającą w.w. decyzję Zarządu Województwa Wielkopolskiego – gdyż nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a.
Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie może złożyć podmiot, który występuje w stosunkach publiczno-prawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji.
W orzecznictwie sądowym, jak i doktrynie, utrwalone jest stanowisko, że z posiadaniem interesu prawego nie można utożsamiać obowiązku wykonywania przez organ samorządu terytorialnego ustawowych albo powierzonych mu zadań z zakresu administracji publicznej. Uprawnienie do rozstrzygania indywidualnych spraw w formie decyzji administracyjnej przez organ wyklucza możliwość dochodzenia przez ten organ jej interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym lub na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tej sprawie.
Postępowanie sądowoadministracyjne nie może stanowić drogi do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli administracyjnych, a zatem może być uruchamiane tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (zob. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03 oraz z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt I OPS 2/15; wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2005 r. sygn. akt I OSK 521/05; postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2361/15 oraz z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 1497/09 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze okoliczność, że strona skarżąca nie posiada uprawnienia do kwestionowania rozstrzygnięcia wydanego przez organ odwoławczy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym sąd orzekł w punkcie I sentencji.
O zwrocie wpisu orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.