Uzasadnienie
Dyrektor WOR ARiMR w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR w S. z dnia [...] marca 2021 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy na dofinansowanie kosztów zakupu komputera stacjonarnego lub przenośnego będącego laptopem wraz z niezbędnym oprogramowaniem wraz myszą, klawiaturą i ładowarką wraz z załącznikami.
Zgodnie z § 13 ze ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań ARiMR (Dz. U. 2015.187, ze zm.) – w 2020 i 2021 r. ARiMR udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi – w zakresie dofinansowania kosztów zakupu w okresie od dnia 10 grudnia 2020 r. do dnia 31 marca 2021 r. komputera stacjonarnego lub przenośnego będącego laptopem wraz z niezbędnym oprogramowaniem oraz myszą, klawiaturą i ładowarką.
Zgodnie z ust. 2 pkt 2 tego przepisu powyższa pomoc przysługuje rodzinie w której co najmniej jedno z rodziców prowadzi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
Zdaniem organu skarżący nie prowadzi gospodarstwa rolnego, albowiem wnioski o dopłaty bezpośrednie składa inna osoba.
Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. 2020.333) za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów o łącznej powierzchni powyżej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowego, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.
Na wniosku wpisano numer identyfikacyjny nadany bratu skarżącego będącemu współwłaścicielem gospodarstwa rolnego.
Z wniosku wynika, że skarżący nie zamierza uczestniczyć w programach płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w ramach płatności ONW i innych.
Zdaniem organu skarżący nie może powoływać się na decyzję ustalającą wymiar podatku rolnego, gdyż dokument ten dotyczy gospodarstwa stanowiącego współwłasność.
W skardze powołano się na decyzje podatkową. Stwierdzono ponadto, że właściciel gospodarstwa nie ma obowiązku domagania się środków pomocowych w ramach programów unijnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Decyzja organu II instancji i I instancji nie została wydana zgodnie z prawem.
W przedmiotowej sprawie – jak wskazał organ II instancji w uzasadnieniu swojej decyzji - skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy na dofinansowanie kosztów zakupu komputera stacjonarnego lub przenośnego będącego laptopem wraz z niezbędnym oprogramowaniem wraz myszą, klawiaturą i ładowarką wraz z załącznikami.
Zgodnie z § 13 ze ust. 1 rozporządzenia RM z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań ARiMR – w 2020 i 2021 r. ARiMR udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi – w zakresie dofinansowania kosztów zakupu w okresie od dnia 10 grudnia 2020 r. do dnia 31 marca 2021 r. komputera stacjonarnego lub przenośnego będącego laptopem wraz z niezbędnym oprogramowaniem oraz myszą, klawiaturą i ładowarką.
Zgodnie z ust. 2 pkt 2 tego przepisu powyższa pomoc przysługuje rodzinie w której co najmniej jedno z rodziców prowadzi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
Zdaniem organu skarżący nie prowadzi gospodarstwa rolnego, albowiem wnioski o dopłaty bezpośrednie składa inna osoba. Organ odwoławczy stwierdził, ze podstawa odmowy przyznania pomocy było ustalenie, że skarżący nie prowadzi działalności rolniczej, wnioski o dopłaty bezpośrednie składa ktoś inny a zatem nie spełnia on podstawowego warunku do przyznania pomocy.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów o łącznej powierzchni powyższej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowego, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.
Zgodnie z art. 3 powyższej ustawy:
- 1. Podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące:
- 1) właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust. 2;
- 2) posiadaczami samoistnymi gruntów;
- 3) użytkownikami wieczystymi gruntów;
- 4) posiadaczami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:
- a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, z Krajowym Ośrodkiem
Wsparcia Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego, a także jeżeli dotyczy nieruchomości znajdujących się w Zasobie, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2018 r. poz. 2363 oraz z 2019 r. poz. 1309), albo
- b) jest bez tytułu prawnego, z wyjątkiem gruntów wchodzących w skład
Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie
Lasów Państwowych; w tym przypadku podatnikami są odpowiednio jednostki organizacyjne Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa i Lasów Państwowych.
- 2. Jeżeli grunty znajdują się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego ciąży na posiadaczu samoistnym.
- 3. Jeżeli grunty gospodarstwa rolnego zostały w całości lub w części wydzierżawione na podstawie umowy zawartej stosownie do przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników lub przepisów dotyczących uzyskiwania rent strukturalnych, podatnikiem podatku rolnego jest dzierżawca.
- 4. Jeżeli grunty gospodarstwa rolnego zostały wniesione do spółdzielni produkcyjnej jako wkład gruntowy, podatnikiem podatku rolnego jest spółdzielnia produkcyjna.
- 5. Jeżeli grunty, o których mowa w art. 1, stanowią współwłasność lub znajdują się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowią odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach (posiadaczach), z zastrzeżeniem ust.6 i
- 6. Jeżeli grunty, o których mowa w ust. 5, stanowią gospodarstwo rolne, obowiązek podatkowy ciąży na tej osobie będącej współwłaścicielem (posiadaczem), która to gospodarstwo prowadzi w całości.
- 7. Zasady odpowiedzialności solidarnej za zobowiązanie podatkowe, o której mowa w ust. 5, nie stosuje się, jeżeli jeden lub kilku współwłaścicieli (posiadaczy) jest zwolnionych od podatku rolnego albo nie podlega temu podatkowi. W takiej sytuacji obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na współwłaścicielach (posiadaczach), którzy podlegają podatkowi rolnemu oraz nie są zwolnieni od tego podatku, w zakresie odpowiadającym ich łącznemu udziałowi w prawie własności lub posiadaniu
Zdaniem organu z wniosku wynika, że skarżący nie zamierza uczestniczyć w programach płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w ramach płatności ONW i innych. Słusznie jednak wskazał skarżący, że uczestnictwo w tego rodzaju programach jest uprawnieniem a nie obowiązkiem producenta rolnego.
Zdaniem organu skarżący nie może powoływać się na decyzję ustalającą wymiar podatku rolnego, gdyż dokument ten dotyczy gospodarstwa stanowiącego współwłasność.
Z decyzji o podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za 2021 rok wynika, że skarżący był jednym z jej adresatów, z zatem musiał zostać uznany formalnie za podatnika podatku rolnego (jako współwłaściciel przedmiotowej nieruchomości).
Organ w uzasadnieniu nie odniósł się w ogóle do tej kwestii.
Skoro skarżący został uznany za podatnika rolnego w decyzji o podatku rolnym wydanej przez uprawniony organ to zadaniem organów wydających decyzje w przedmiotowej sprawie było kategoryczne wyjaśnienie, dlaczego mimo formalnego uznawania skarżącego za podatnika podatku rolnego nie może on być uznany za osobę prowadzącą gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
Jak już wskazano przesłanką do tego nie mogło być stwierdzenie, że skarżący nie wnioskuje o unijną pomoc rolną, albowiem jest to jego uprawnienie, a nie obowiązek. Skarżący ma nadany numer identyfikacyjny producenta rolnego i juest podatnikiem podatku rolnego, zaś korzystanie z dopłat bezpośrednich nie jest warunkiem otrzymania przedmiotowej pomocy.
Organy winny wyjaśnić powyższe okoliczności przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art.145 par. 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. dz. U. 2019.2325, ze zm.) orzekł jak w punkcie 1 wyroku.
O kosztach postanowiono w oparciu o art. 200 p.p.s.a.