Uzasadnienie
Decyzją z [...] grudnia 2020 r. Starosta [...] orzekł o nałożeniu na [...] sp. j. w [...] kary pieniężnej w wysokości [...] zł za niezgłoszenie nabycia wymienionego w decyzji zarejestrowanego pojazdu w terminie 30 dni.
Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 140mb pkt 2 art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 110), dalej: "Prawo o ruchu drogowym".
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że nabycie przedmiotowego pojazdu stwierdzono na podstawie raportu z systemu Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców.
Strona wniosła odwołanie podnosząc, że nie nabyła ani nigdy nie miała zamiaru nabyć przedmiotowego pojazdu, natomiast ktoś bez jej woli i wiedzy użył jej danych w dokumencie zakupu, a sprawę uznania jej za nabywcę pojazdu zgłosiła na Komendzie Miejskiej Policji w [...], gdzie organ może uzyskać stosowne informacje w tym przedmiocie.
Decyzją z [...] maja 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej: "K.p.a.", orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano, że skoro strona nabyła przedmiotowy pojazd, czego dowodem jest faktura z [...] stycznia 2020 r., to była obowiązana do zawiadomienia o tym starosty w terminie nieprzekraczającym 30 dni (art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym), czego nie uczyniła, wskutek czego zasadnie nałożono na nią karę pieniężną (art. 140mb pkt 2 Prawa o ruchu drogowym).
[...] sp. j. w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę na decyzję organu odwoławczego zarzucając naruszenie:
- 1. art. 81a § 1 K.p.a. przez rozstrzygnięcie wątpliwości faktycznych na niekorzyść strony;
- 2. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 K.p.a. przez brak wszechstronnego ustalenia okoliczności sprawy i zaniechanie odniesienia się do zarzutów skarżącego.
Skarżący podtrzymał argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji oraz wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji.
Skarżący uiścił kwotę [...]zł tytułem wpisu od skargi i kwotę [...]zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, gdyż narusza przepisy postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu pojazdu (art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym).
Kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu pojazdu - podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] do [...] zł (art. 140mb pkt 2 Prawa o ruchu drogowym).
Pojęcie właściciel pojazdu zarejestrowanego oznacza m. in. nabywcę pojazdu, ale organy przedwcześnie uznały, że jest nim skarżący.
W odwołaniu skarżący zakwestionował, że jest nabywcą przedmiotowego pojazdu. Podniósł w nim, że nigdy go nie nabył ani nie miał zamiaru nabyć, natomiast ktoś bez jego woli i wiedzy użył jego danych w dokumencie zakupu, zaś sprawę uznania go za nabywcę pojazdu zgłosił na Komendzie Miejskiej Policji w [...], gdzie organ może uzyskać stosowne informacje w tym przedmiocie.
Organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do argumentów zawartych w odwołaniu ani nie przedsięwziął jakichkolwiek działań w celu sprawdzenia wyniku sprawy, która miała być zgłoszona przez skarżącego na Policji. Naruszył tym samym wskazane w zarzucie drugim skargi przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż jeżeli okazałoby się, że argumenty zawarte w odwołaniu są prawdziwe, nie byłoby podstawy do nałożenia kary pieniężnej, ponieważ skarżący nie byłby nabywcą przedmiotowego pojazdu.
Nie naruszono zaś art. 81a § 1 K.p.a., gdyż ma on zastosowanie jedynie wtedy, gdy w sprawie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego. W związku zaś z niezwróceniem się przez organ odwoławczy na Policję w celu wyjaśnienia wyniku postępowania mającego być wszczętym w wyniku zgłoszenia skarżącego, w sprawie nie zaszły niedające się usuną wątpliwości co do tego stanu.
Wobec tego w pkt I. sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił zarówno zaskarżoną decyzję, jak i decyzję organu pierwszej instancji.
W pkt II. sentencji wyroku orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Na zasądzone koszty składają się: kwota [...]zł uiszczona tytułem wpisu od skargi, kwota [...]zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota [...]zł tytułem wynagrodzenia radcowskiego.
Ponownie rozpatrując sprawę organ pierwszej instancji ustali kto jest nabywcą pojazdu przez zwrócenie się do skarżącej o przedłożenie posiadanej dokumentacji związanej z prowadzonym postępowaniem na policji i do Policji z zapytaniem, czy skarżący zgłosił sprawę, o której podnosił w odwołaniu i skardze oraz jaki jest jej wynik, a po uzyskaniu odpowiedzi podejmie stosowne dalsze czynności;