Uzasadnienie
Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia [...]2014 r. odmówił P K przyznania płatności pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na 2013 rok.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał § 3 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329, ze zm.), art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, ze zm.), art. 16 ust. 5, art. 22 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia rady(WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L nr 25, poz. 8), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.).
W uzasadnieniu organ wskazał, że do wniosku zadeklarowano działki ewidencyjne o pow. 12,07 ha, a zakwalifikowano do płatności działki o pow. 9,10 ha. Różnica między powierzchnią zadeklarowaną a zatwierdzoną wynosiła 2,97 ha, czyli 31,64 %, wobec czego należało odmówić płatności.
W odwołaniu strona podniosła, że organ błędnie ustalił, że na spornych działkach jest teren zalesiony, podczas gdy został on zrekultywowany w 2013 r. i jest od tego momentu uprawiany. Wniosła o przeprowadzenie wizytacji na miejscu.
Po rozpatrzeniu odwołania strony Dyrektor OR ARiMR decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzje organu I instancji, podzielając jego ustalenia faktyczne i rozważania prawne.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że kontrola administracyjna powierzchni działek uprawnionych do otrzymania płatności była wykonana rzetelnie i zgodnie z przepisami krajowymi oraz wspólnotowymi. Organ podkreślił, że nie można utożsamiać działki ewidencyjnej i działki rolnej, gdyż ich powierzchnie mogą być różne. Organ II instancji dokonał kontroli pomiaru powierzchni faktycznie użytkowanej na zadeklarowanych działkach ewidencyjnych. Na obrazie zdjęć ortofotomapy z 3.5.2012 r. potwierdzono niezgodność między powierzchnią zadeklarowaną a Zintegrowanym Systemem Zarządzania i Kontroli. Weryfikacja pomiaru została wykonana na obrazie ortofotomapy z dnia 5.5.2012 r. znajdującej się w systemie ZSZiK oraz na podstawie obrysu dokonanego przez stronę na załącznikach graficznych złożonych wraz z wnioskiem o dopłaty.
W skardze do WSA w Poznaniu strona powtórzyła generalnie argumenty podnoszone w toku postępowania.
Według skarżącego sporne działki były uprawiane i utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w 2013 roku. Podobny stan działek istniał w dniu 30.06.2003 r., co potwierdzać ma pismo R. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje:
Skarga okazała się uzasadniona, albowiem w ocenie Sądu organ II instancji nie dokonał wyczerpującego uzasadnienia swojego stanowiska w zakresie zebrania i zanalizowania całokształtu materiału dowodowego niezbędnego dla dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie.
Wskazać należy, że o spełnianiu przesłanki do otrzymania płatności ONW decyduje nie tytuł własności danej działki rolnej, lecz jej faktyczne posiadanie i użytkowanie, przez co rozumie się rzeczywiste użytkowanie rolnicze danej działki. Wynika to z przepisu § 3 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329, ze zm.).
Sąd zauważa też, że w postępowaniu odwoławczym organ ma obowiązek ustosunkować się do wszystkich zgłoszonych w odwołaniu zarzutów. Nadto postępowanie odwoławcze oznacza konieczność ponownego zbadania merytorycznego sprawy administracyjnej. W tym celu należy dokonać uzupełniającego postępowania dowodowego lub zlecić przeprowadzenie określonych czynności dowodowych organowi I instancji.
Wprawdzie z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich wynika, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, jednak nie może to oznaczać całkowitego ograniczenia czy wyeliminowania jakiejkolwiek inicjatywy dowodowej ze strony samego organu.
Organ II instancji stwierdził w uzasadnieniu swojej decyzji, że dokonał samodzielnych ustaleń w zakresie powierzchni działek kwalifikowanych do otrzymania płatności. Na obrazie zdjęć ortofotomapy z 3.5.2012 r. potwierdzono niezgodność między powierzchnią zadeklarowaną a Zintegrowanym Systemem Zarządzania i Kontroli. Weryfikacja pomiaru została wykonana na obrazie ortofotomapy z dnia 5.5.2012 r. znajdującej się w systemie ZSZiK oraz na podstawie obrysu dokonanego przez stronę na załącznikach graficznych złożonych wraz z wnioskiem o dopłaty.
W aktach administracyjnych nie ma jednak jakiejkolwiek dokumentacji potwierdzającej dokonanie tych czynności z zakresu postępowania dowodowego. Nie ma w nich bowiem żadnych pism procesowych czy dokumentów dotyczących postępowania odwoławczego za wyjątkiem samej decyzji organu II instancji. Przede wszystkim nie ma obrazu ortofotomapy z maja 2012 r., która miała służyć organowi II instancji do wykrycia stwierdzonych nieprawidłowości. Należy zwrócić uwagę, że na rozprawie przed Sądem skarżący twierdził, że zwracał się do organu o ustalenie PEG poprzez pomiary w terenie gdyż miał informację, że organ posługuje się ortofotomapami nieaktualnymi bo z 2004, 2005 roku i dopiero wykonano to w 2014r. (protokół z rozprawy z dnia 1.04.2015r.)
W takiej więc sytuacji nie jest możliwe dokonanie przez Sąd weryfikacji twierdzeń organu II instancji zawartych w uzasadnieniu jego decyzji o dokonaniu powtórnej analizy wniosku skarżącego w zakresie powierzchni działek rolnych kwalifikujących się do otrzymania płatności.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ II instancji uzupełni w wymaganym zakresie akta postępowania odwoławczego, dołączając do nich wszystkie istotne dokumenty i dowody służące organowi II instancji do stwierdzenia, jaka była powierzchnia działek kwalifikowana do otrzymania przedmiotowych płatności.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono w pkt. 1 wyroku o uchyleniu obu decyzji na podstawie art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2012r. poz. 1270, ze zm.).
O wstrzymaniu wykonania decyzji i zwrocie kosztów postanowiono na podstawie art. 152 i 200 w/cyt. ustawy