Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014 roku oddalił skargę G. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie stwierdzenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym i określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.
Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia oraz doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Z kolei po otrzymaniu wyroku wraz z uzasadnieniem zażądała przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 02 kwietnia 2014 roku referendarz sądowy uwzględnił żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego.
W dniu 08 maja 2014 roku radca prawny L. G. został powiadomiony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie. W dniu 15 maja 2014 roku pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu – art. 86 § 1 p.p.s.a.
Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (ustanowienie pełnomocnika z urzędu) nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin ten w okolicznościach niniejszej sprawy upłynął bezskutecznie z dniem 10 kwietnia 2014 roku.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej okazał się uzasadniony. Brak profesjonalnego pełnomocnika należy traktować jako niezawinioną przez stronę przyczynę w niezachowaniu terminu na dokonanie czynności postępowania obejmującej sporządzenie skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 87 §1 i §2 oraz art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.