Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga spółki z o.o. "X" z siedzibą w K. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2013r., nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 25 lipca 2013 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – aktualnego odpisu KRS w oryginale lub jego wierzytelny odpis – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania w tym przedmiocie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym względzie doręczono stronie w dniu 1 sierpnia 2013 r.
Strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Brakiem formalnym skargi, którego nieusunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jest m.in. niezłożenie dokumentu określającego umocowanie do działania za stronę skarżącą (aktualnego odpisu KRS – art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie strona, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie przedłożyła Sądowi – w wyznaczonym terminie siedmiodniowym od dnia doręczenia wezwania w tym przedmiocie – aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, który to dokument powinien był wykazać organ lub osoby uprawnione do działania w imieniu skarżącej spółki.
W związku z powyższym, skoro w zakreślonym terminie wspomniany brak formalny skargi nie został uzupełniony, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.