Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. K. wniósł "Odwołanie od decyzji [...] Urzędu Miasta Wydział Sprawa Obywatelskich z dnia [...] o ustalenie płatnika i terminu". W przedmiotowym piśmie odwołujący wymienił dokumenty, które wraz z nim przedłożył, między innymi pismo z dnia [...]. Pismo to zawiera informację – wobec prośby K. K. – w sprawie wyznaczonego dla niego terminu wizyty na złożenie wniosku o wydanie dowodu osobistego oraz pouczenie co do koniecznych dokumentów jakie należy przedłożyć wraz z wnioskiem.
K. K. w pismach stanowiących uzupełnienie "odwołania" z dnia [...], [...], [...], [...], [...] wymienił przedkładane przez siebie kolejne dokumenty. Pomimo wezwania nie sprecyzował jednak charakteru swojego pisma z dnia [...].
Postanowieniem z dnia [...] Sąd odrzucił skargę z dnia [...] na pismo Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta z dnia [...] w sprawie nr [...] w przedmiocie wydania dowodu osobistego. Jako podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia powołano art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, że pismo z dnia [...] nie stanowi jednej z form działania organu administracji publicznej wskazanej w art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W konsekwencji wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo skarżącego z dnia [...] nazwane "odwołanie od decyzji [...] z dnia [...] Sąd uznał jako skargę kasacyjną. Zgodnie bowiem z pouczeniem otrzymanym przez skarżącego wraz z doręczonym mu odpisem postanowienia z dnia [...], na postanowienie odrzucające skargę przysługuje tylko jeden środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej. Podkreślenia wymaga fakt, że skarga kasacyjna, aby mogła zostać rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny musi zostać skutecznie wniesiona. Oznacza to, iż winna ona spełniać określone warunki - musi być dopuszczalna w danej sprawie, musi zostać wniesiona w terminie i musi spełniać wymogi formalne przewidziane dla pisma procesowego i dodatkowe wymienione w ustawie. Jeden z wymogów dopuszczalności skargi kasacyjne jest sformułowany w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei § 2 art. 175 stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego nie spełnia powyższego wymogu – nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a osobiście przez skarżącego. Dodatkowo skarżący nie należy do kręgu osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a., które same skutecznie mogą sporządzić skargę kasacyjną. Podkreślenie wymaga fakt, iż w pouczeniu doręczonym skarżącemu wraz z postanowieniem z dnia [...] jest zawarta informacja (pkt 2 pouczenia), iż skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej.
Dodatkowo w punkcie 3 pouczenia jest również informacja, że strona może wystąpić do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec faktu, iż skarga kasacyjna skarżącego nie została sporządzona przez jedną z osób, o których mowa w art. 175 p.p.s.a. jest ona niedopuszczalna i z tego powodu – na podstawie art. 178 p.p.s.a. – podlega odrzuceniu.
/-/W. Długaszewska