Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2016 r. Sąd pozostawił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego bez rozpoznania – k. 83.
Strona wniosła pismem z dnia [...] r. zażalenie na powyższe zarządzenie – k. 91.
Postanowieniem z dnia 22 marca 2017 r. Sąd odrzucił skargę – k. 120. Postanowienie to jest prawomocne, albowiem NSA postanowieniem z dnia 21 czerwca 2017 r. oddalił zażalenie na to orzeczenie – k. 150.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem na wyżej wskazane zarządzenie z 23 listopada 2016 r. należało umorzyć na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Zgodnie z powyższym przepisem jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie.
Wyżej wskazane postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ po wniesieniu zażalenia postanowieniem z 22 marca 2017 r. Sąd odrzucił skargę, a postanowienie to jest prawomocne od 21 czerwca 2017 r. Sprawa została więc zakończona, stąd rozpoznanie zażalenia na zarządzenie z dnia 23 listopada 2016 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego bez rozpoznania jest bezprzedmiotowe.
Z tej przyczyny orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 195 § 3 P.p.s.a.