Uzasadnienie
Skarżący R. L., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (500 zł), wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata i radcy prawnego.
Na podstawie oświadczenia majątkowego i przedłożonych dokumentów źródłowych ustalono, że Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Zamieszkują w budynku o pow. 140mkw. Skarżący posiada także lokal mieszkalny o pow. 35 mkw. Według przedłożonych wyjaśnień posiadane nieruchomości wymagają "kapitalnego remontu".
Jedynym źródłem dochodu rodziny jest zasiłek stały w kwocie 351zł miesięcznie (decyzja MOPS, k. 16 akt sądowych).
Wnioskodawca nie posiada, ani oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.
Sytuacja majątkowa i rodzinna Skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na jakiekolwiek koszty sądowe, czy też wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Rodzina nie posiada żadnych własnych źródeł dochodu, a wysokość zasiłku z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej nie przewyższa kosztów utrzymania koniecznego dwuosobowej rodziny.
W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.
Wyjaśnić jednak należy, że żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia stronie skarżącej należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika w osobie adwokata. Tym bardziej, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika zalicza się jego wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego - art. 205 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.