Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych, postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 września 2011 r. o sprostowaniu decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 3 października 2011 r. Zawierało ono prawidłowe pouczenie o uprawnieniu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego to uprawnienia strona skarżąca nie skorzystała.
Zatem spółka wyraźnie przedmiotem skargi uczyniła orzeczenie pierwszoinstancyjne, od którego przysługiwało jej prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, iż skarga na postanowienie organu pierwszej instancji, skierowana do Sądu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.