Uzasadnienie
Dnia 19 grudnia 2007 roku M.M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...] w sprawie wymeldowania M.M. z pobytu stałego w K. przy ul. [...].
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpis skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który na wezwanie Sądu przesłał również na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
We wniosku M.M. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest bezdomny i utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 656,00 zł netto. Skarżący oświadczył, że cierpi na szereg schorzeń, które wskazał we wniosku o przyznanie prawa pomocy i ponosi z tego tytułu zwiększone wydatki na lekarstwa. Skarżący nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej, które nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że, sytuacja skarżącego jest rzeczywiście trudna. Jego miesięczne dochody nie przekraczają 700,00 zł, a jego stan zdrowia i szereg wskazanych dolegliwości utrudniają podjęcie dodatkowego zatrudnienia, co w konsekwencji uniemożliwia poniesienie dodatkowych wydatków. Tym samym należy uznać, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na zaliczenie go do grona osób, dla których uiszczenie nawet niewielkiej kwoty tytułem opłat sądowych może stanowić znaczny wysiłek finansowy. Oznacza to, że M.M. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga
K.P.d