Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpatrywanej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 18 listopada 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej, adwokat K. K., został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego W. K. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego załączył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa szczególnego, którego oryginał został załączony do skargi z dnia 3 października 2016 r. Z treści tego pełnomocnictwa wynika, że zostało ono udzielone przez skarżącego ww. adwokatowi: "w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na jednym automacie poza kasynem gry w G. przed organami administracyjnymi i sądami administracyjnymi". W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że udzielając pełnomocnictwa do działania w poszczególnej sprawie, mocodawca powinien wskazać sąd, przed którym pełnomocnik miałby działać, a ponadto doprecyzować, o jaką konkretnie sprawę chodzi, np. poprzez wskazanie nazwy organu administracyjnego oraz daty i numeru skarżonej decyzji administracyjnej (zob. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 516/08, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z przedłożonego pełnomocnictwa w niniejszej sprawie nie wynika, jakiej konkretnie sprawy ono dotyczy.
W związku z powyższym Sąd stwierdził, że brak formalny skargi, którego dotyczyło zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III z dnia 18 listopada 2016 r. nie został uzupełniony w terminie.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono, jak punkcie I sentencji postanowienia.
W punkcie drugim Sąd postanowił o zwrocie skarżącemu kwoty uiszczonej tytułem wpisu od skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.