Uzasadnienie
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uzasadnia stwierdzenie, że skarżący nie uprawdopodobnił w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał, że w razie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 września 2016 r. zostanie narażony na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenie skarżącego, że wykonanie decyzji może wyrządzić mu znaczną szkodę oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki, w ocenie Sądu, jest gołosłowne. Wnioskodawca nie wskazał na konkretne okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie w niniejszej sprawie którejś z przesłanek udzielenia mu ochrony tymczasowej.
Ponadto skarżący nie załączył żadnej dokumentacji, z której wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w postaci na przykład zeznań podatkowych, umów z kontrahentami lub bankami.
Niezależnie od powyższego, odnosząc się do argumentu dotyczącego zaskarżonej decyzji, która w ocenie strony została wydana z rażącym naruszenie prawa – należy wyjaśnić, że rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia nie może wiązać się z oceną treści decyzji, gdyż nie można utożsamiać ze sobą ewentualnych nieprawidłowości zaskarżonej decyzji z przesłankami przyznania stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Oznaczałoby to bowiem konieczność zbadania w pewnym stopniu meritum sprawy i dokonanie swoistego przedsądu.
Reasumując, w ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.