Uzasadnienie
W niniejszej sprawie H. P. wniosła skargę w imieniu E. P., w związku z czym wezwano H. P. do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że spełnia przesłanki z art. 35 ustawy z 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. t.j. z 2023 r. poz. 1364 dalej "P.p.s.a."). W wykonaniu ww. wezwania złożono pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej, które nie spełniało wymogów określonych w art. 35 P.p.s.a. W związku z powyższym pominięto H. P. jako pełnomocnika skarżącej E. P..
Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 kwietnia 2024 r. wezwano E. P. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi przez podpisanie skargi.
Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona skarżącej 22 kwietnia 2024 r.
Wraz z pismem nadanym do tut. Sądu w dniu 30 kwietnia 2024 r. skarżąca nadesłała podpisany egzemplarz skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl natomiast przepisu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Wezwanie do podpisania skargi skarżąca odebrała 22 kwietnia 2024 r. Siedmiodniowy termin ustawowy do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem 29 kwietnia 2024 r. Skarżąca nadesłała wprawdzie podpisaną przez nią skargę, jednakże uczyniła to dzień po terminie.
W konsekwencji Sąd uznał, że nie usunięto braków formalnych skargi w terminie.
W art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawodawca wyraźnie zakreślił siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych, który to termin jest terminem ustawowym, a więc nie może być przedłużony ani skrócony. Przepis natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wyraźnie stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nie przewidziano przy tym żadnych wyjątków od reguły wyrażonej w ww. przepisie.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.