Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. M. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Na wezwanie sądu przesłał natomiast wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata i doradcy podatkowego.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wnioskodawca jest bezrobotny i nie posiada prawa do zasiłku, a utrzymuje się ze świadczenia z pomocy społecznej w wysokości [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Posiada natomiast [...] mieszkania o powierzchni [...] m². Dodatkowo wnioskodawca poinformował o szeregu dolegliwości zdrowotnych opisanych szczegółowo we wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wnioskodawcy wynika, że M. K. jest niepełnosprawny, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej. Wnioskodawca nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów prowadzonego postępowania sądowego. W konsekwencji oznacza to, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawca wniósł jednak o ustanowienie z urzędu adwokata i doradcy podatkowego. Ponieważ dla zapewnienia właściwej pomocy prawnej wystarczająca jest pomoc prawna jednego pełnomocnika z urzędu, zasadne jest zatem ustanowienie tylko pierwszego z wymienionych pełnomocników i oddalenie wniosku w pozostałym zakresie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.