Uzasadnienie
Wojewoda [...] wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w sprawie zaliczenia dróg na terenie gminy K. do kategorii dróg gminnych, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności.
Uchwale zarzucono naruszenie art. 7 ust. 1 w zw. z art. 2 a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
Zdaniem strony skarżącej do kategorii dróg gminnych można zaliczyć jedynie te drogi, które stanowią własność danego samorządu gminnego. Działki objęte przedmiotową uchwałą nie należą do Gminy K..
W odpowiedzi na skargę Gmina K. wniosła o jej uwzględnienie stwierdzając, że nie spełnia podstawowego wymogu jakim jest posiadanie prawa własności do dróg przez Gminę K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 2 a ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. 2020.470) drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa.
Zgodnie natomiast z art. 2 a ust. 2 drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy.
W myśl art. 7 ustawy:
- 1. Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych.
- 2. Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu.
- 3. Ustalenie przebiegu istniejących dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy.
W ocenie Sądu strona skarżąca prawidłowo wskazała, że do kategorii dróg gminnych można zaliczyć jedynie te drogi, które stanowią własność danego samorządu gminnego.
Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 179/16 "uchwała o zaliczeniu drogi do drogi publicznej powinna być poprzedzona czynnościami zmierzającymi do przejęcia własności drogi przez podmiot publicznoprawny. Droga, która nie jest własnością gminy nie może być zaliczona do dróg gminnych. Uchwała, którą zalicza się drogę do dróg gminnych drogę, która nie jest własnością gminy, narusza w istotny sposób art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych (por. powołane wyżej wyroki NSA: z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 148/09; z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 708/14 i z dnia 3 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 796/15)".
Działki objęte przedmiotową uchwałą nie należą do Gminy K.. Jest to okoliczność bezsporna.
Z tego względu należało stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325).
O zwrocie stronie skarżącej kosztów postępowania postanowiono w oparciu o art. 200 powyższej ustawy w zw. z § 14 pkt 1 ppkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. 2018.265).