Uzasadnienie
R. J. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 stycznia 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 3 października 2008 r. określającą wysokość zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych.
W piśmie z dnia 9 września 2009 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 15 września 2009 r., skarżący działający przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika – radcę prawnego, cofnął skargę w niniejszej sprawie (k. 64 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie skarżący w piśmie złożonym w dniu 15 września 2009 r. cofnął skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 stycznia 2009 r. Powyższa czynność procesowa skarżącego jest w ocenie Sądu dopuszczalna z punktu widzenia art. 60 p.p.s.a.
Wobec powyższego postępowanie niniejsze należało umorzyć, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
/-/ Marzenna Kosewska