Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę K. W. ze względu na brak uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100,00 zł.
Pismem z dnia 2 lutego 2016 roku K. W. wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a w odpowiedzi na wezwanie sądu przedłożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Z informacji zgromadzonych w sprawie wynika, że wnioskodawczyni jest wdową samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto). Wnioskodawczyni posiada oszczędności w wysokości [...] zł oraz dom o powierzchni [...] m², którego wartość oszacowała na kwotę [...] zł. Zobowiązania i stałe wydatki wnioskodawczyni określiła następująco: rata kredytu na remont mieszanki – [...] zł, ogrzewanie – [...] zł, ubezpieczenie domu i samochodu – [...] zł, opłata za wodę i prąd – [...] zł, leki – [...] zł, podatek od nieruchomości – [...] zł.
Wnioskodawczyni potwierdziła, że prowadzi działalność gospodarczą, ale jej firma od dłuższego czasu nie przynosi dochodu, w związku z czym zamierza ją zlikwidować. Jednocześnie powołała się na pogarszający się stan jej zdrowia. Zaznaczyła również, że poniesienie przez nią wszystkich kosztów sądowych także tych związanych z możliwością skutecznej obrony byłoby dla niej zbyt wielkim obciążeniem i zmniejszyłoby środki niezbędne dla utrzymania jej gospodarstwa domowego. Wnioskodawczyni podniosła też, że pomoc prawnika jest jej potrzebna, gdyż samodzielnie nie jest w stanie podjąć skutecznej obrony ze względu na brak wiedzy prawniczej.
W odpowiedzi na wezwanie do wyjaśnienia jaki posiada samochód oraz jakie są miesięczne koszty jego utrzymania, K.W. przesłała nieczytelną kserokopię dowodu rejestracyjnego samochodu Renault Clio oraz kserokopię potwierdzenia zawarcia ubezpieczenia rocznego samochodu w wysokości [...] zł.
Z przedłożonych, na wezwanie do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy, ksiąg przychodów i rozchodów prowadzonych dla Firmy A wynika, że wnioskodawczyni w 2014 roku uzyskała przychód w wysokości [...] zł oraz poniosła stratę wysokości [...] zł, a w 2015 roku uzyskała przychód w wysokości [...] zł oraz poniosła stratę w wysokości [...] zł. Natomiast w miesiącach styczniu i lutym 2016 roku uzyskała przychód w wysokości [...] zł oraz dochód w wysokości [...] zł. Jednocześnie z przedłożonych zeznań podatkowych wnioskodawczyni wynika, że w 2014 roku uzyskała przychód w wysokości [...] zł oraz poniosła koszty uzyskania przychodu w wysokości [...] zł, a w 2015 rok uzyskała łączny przychód w wysokości [...] zł i poniosła koszty uzyskania przychodu na poziomie [...] zł.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wysokość uzyskiwanych przez nią przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w 2014 roku wyniosły one [...] zł, a w 2015 roku wyniosły [...] zł) oznacza, że wnioskodawczyni jest okresowo w posiadaniu znacznych środków finansowych, którymi może dowolnie dysponować z uwzględnieniem planowanych i ewentualnych zobowiązań finansowych (zarówno prywatno jak i publicznoprawnych). Ponadto wbrew twierdzeniom wnioskodawczyni, że jej firma nie przynosi dochodu należy zwrócić uwagę, że w styczniu i lutym 2016 roku uzyskała ona przychód w wysokości [...] zł oraz dochód w wysokości [...] zł. Co więcej K. W. sama deklaruje, że posiada oszczędności w wysokości [...] zł. Taka sytuacja świadczy o tym, że bieżąca sytuacja finansowa wnioskodawczyni jest co najmniej dobra, co uniemożliwia przyznanie jej prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.