Uzasadnienie
Skarżąca spółka w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 2000,00 zł złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy, bowiem uznał, że sytuacja finansowa wnioskującej spółki jest dobra. pomimo, że twierdzi ona, iż jej sytuacja pogarsza się od początku 2009 roku. Należy zauważyć, że spółka wypracowała za ostatni rok zysk w wysokości przewyższającej stratę poniesioną w 2010 roku.
W dniu [...] r. wpłynął do Sądu sprzeciw, w którym skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] r. w uzasadnieniu m.in. podnosząc, że sytuacja materialna spółki winna zostać rozpatrzona realnie, a nie wyłącznie hipotetycznie. Skarżąca podkreśla, że popyt na asortyment oferowany przez spółkę jest zerowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 -,dalej: p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z przepisu tegoż wynika jednoznacznie, iż zaskarżenie postanowienia referendarza sądowego w sprawie prawa pomocy wywołuje ten skutek, iż Sąd wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje od początku, tzn. tak jakby wniosek ten nie był jeszcze przedmiotem analizy, oceny i rozpoznania. Sąd nie wypowiada się więc o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia i nie dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu.
Skutkiem sprzeciwu, wniesionego przez skarżącego jest utrata mocy przez zaskarżone postanowienie i konieczność ponownego merytorycznego rozpoznania wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy spółka wskazała, że pozostaje w trudnej sytuacji. Spółka uzasadniła to stratą finansową w 2010 roku w wysokości 508.189,86 zł, wzrostem wysokości podatków od gier hazardowych oraz wygasaniem zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie automatów do gier o niskich wygranych oraz wstrzymaniem wydawania nowych pozwoleń. Spółka poinformowała, że w 2009 roku prowadziła działalność przy użyciu 332 automatów do gry o niskich wygranych, w grudniu 2010 roku posiadała ich 106, a na koniec czerwca 2011 roku już tylko 87. Spółka wskazała również na zmniejszenie liczby zatrudnionych pracowników o 7 osób od chwili wejścia w życie ustawy o grach hazardowych. Z tych względów oraz ze względu na pogarszającą się kondycję finansową spółki wniosła ona o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w celu umożliwienia jej dalszego udziału w zainicjowanym postępowaniu sądowym.
W tym miejscu należy zauważyć, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 2.550.000,00 zł, wartość środków trwałych wynosi 2.773.813,34 zł, a wysokość zysku za ostatni rok wynosi 573.635,92 zł. Natomiast na kontach bankowych spółka posiada ponad 70.000 zł.
Zdaniem Sądu sytuacja finansowa spółki jest na tyle dobra, że posiada ona środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Mimo, że strona twierdzi, że jej sytuacja pogarsza się od początku 2009 roku, to trzeba zauważyć, że spółka wypracowała za ostatni rok zysk w wysokości przewyższającej stratę poniesioną w 2010 roku. Ponadto spółka posiada środki finansowe na bieżących rachunkach bankowych, które wielokrotnie przekraczają wysokość kosztów prowadzenia niniejszego postępowania. W tym zakresie należy podkreślić, że posiadanie środków finansowych w zasadzie wyklucza przyznanie prawa pomocy. W granicach możliwości finansowych wnioskodawcy pozostaje poniesienie pełnych kosztów postępowania przed sądem administracyjnym. Natomiast zwolnienie od kosztów sądowych w takiej sytuacji prowadziłoby do ochrony prywatnego majątku wnioskodawcy naruszając przez to obowiązek ponoszenia publicznoprawnych powinności na rzecz Skarbu Państwa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji.