Uzasadnienie
Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga Z. G., reprezentowanego przez pełnomocnika – radcę prawnego, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...], w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii: A, B, C, D, B+E, C+E, D+E.
W treści skargi pełnomocnik strony zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, wskazując, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Skarżący jest zawodowym kierowcą, a w ramach swojej działalności zajmuje się przewozem samochodów do prowadzonego komisu samochodowego na trasach krajowych i zagranicznych. W związku z tym posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami jest dnia niego sprawą nadzwyczaj istotną. Brak możliwości kierowania naraża go bowiem na realną i poważną szkodę majątkową – utratę zarobku w związku z brakiem możliwości sprowadzania samochodów i sprzedaży ich. Niewstrzymanie wykonania decyzji okaże się w istocie pozbawieniem możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącego.
Pełnomocnik skarżącego zwrócił również uwagę, iż za racją skarżącego przemawia jego dotychczasowa postawa jako kierowcy. Od uzyskania prawa jazdy, w przeciągu 30 lat, nie spowodował on żadnego wypadku czy nawet drobnej stłuczki. Zatem wstrzymanie wykonania decyzji i pozostawienie mu możliwości prowadzenia pojazdów nie będzie skutkowało stworzeniem jakiegokolwiek zagrożenia dla zdrowia dla innych uczestników ruchu drogowego.
Ponadto, według wnioskodawcy, w przypadku braku wstrzymania skarżący będzie musiał w ciągu 30 dni od daty odbioru Profilu Kandydata na Kierowcę poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Okres ten jest zdecydowanie krótszy od tego, w jakim będzie toczyło się postępowanie sądowoadministracyjne. Dlatego też może się okazać, iż trwający proces stanie się bezprzedmiotowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w świetle art. 61 § 3 chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pełnomocnik skarżącego, uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazał, iż jej wykonanie spowoduje zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentował, że skarżący jest zawodowym kierowcą, a w ramach swojej działalności zajmuje się on przewozem samochodów do prowadzonego komisu samochodowego na trasach krajowych i zagranicznych. W związku z tym brak możliwości kierowania naraża go na realną i poważną szkodę majątkową – utratę zarobku w związku z brakiem możliwości sprowadzania samochodów i sprzedaży ich. Niewstrzymanie wykonania decyzji okaże się w istocie pozbawieniem możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącego.
W ocenie Sądu argumenty podniesione przez pełnomocnika skarżącego w uzasadnieniu wniosku nie mogą stanowić podstawy do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków względem skarżącego i jego rodziny. Skargą jest bowiem objęta decyzja wydana w przedmiocie skierowania Z. G, na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137), na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii: A, B, C, D, B+E, C+E, D+E.
Zatem – jak słusznie zwrócił na to nie tylko organ odwoławczy, ale i pełnomocnik strony – zaskarżona decyzja nie pozbawia skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Dopiero ewentualne niepoddanie się przez skarżącego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji bądź uzyskanie negatywnego wyniku tego sprawdzenia, skutkować będzie wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia wnioskodawcy uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Z powyższej konkluzji pełnomocnik wyprowadza jednak zgoła odmienne od organu wnioski. Należy bowiem stwierdzić, iż wbrew twierdzeniom strony skarżącej, podniesiona we wniosku argumentacja, odwołująca się do wykorzystywania samochodu w celach zarobkowych skarżącego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej możliwość wyrządzenia wnioskodawcy oraz jego rodzinie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w następstwie wykonania zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji.
Jak wskazano, samo podejście do egzaminu kontrolnego nie spowoduje pozbawienia wnioskodawcy uprawnień. Innymi słowy, w niniejszym postępowaniu nie można założyć, że poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji jest równoznaczne z cofnięciem skarżącemu prawa jazdy. Dopiero pozbawienie strony uprawnień do prowadzenia pojazdów można byłoby rozpatrywać z punktu widzenia wskazanych przez pełnomocnika konsekwencji.
Z powyższych też względów nie może wywołać wskazanego przez pełnomocnika strony skutku argument dotyczący ewentualnej bezprzedmiotowości postępowania sądowego, wskutek upływu 30-dniowego terminu na poddanie się przez stronę kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Przy czym należy podkreślić, że sama kwestia bezprzedmiotowości postępowania sądowego nie może być badana na obecnym etapie postępowania, gdyż w przeciwnym wypadku Sąd zmuszony byłby w pewnym stopniu do analizy sprawy co do meritum. Przypomnienia wymaga również okoliczność, że kontrola aktów i czynności przez sądy administracyjne odbywa się z punktu widzenia zgodności z prawem (art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, tekst jedn. z 2002r. Nr 153, poz. 1269).
Z powyższych względów, wobec braku podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej, Sąd orzekł na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji.