Uzasadnienie
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest wskazana w sentencji decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2006 r. Podstawą materialnoprawną decyzji był m.in. przepis art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym w okresie od 9 grudnia 2003 r. do 31 grudnia 2006 r. Skarżąca spółka w skardze zarzuciła decyzji błędną interpretację tego przepisu i stwierdzenie, że należące do spółki obiekty nie stanowią pasów drogowych, budowli dróg wewnętrznych i obiektów budowlanych przeznaczonych do prowadzenia zabezpieczenia oraz obsługi ruchu, a zatem nie podlegały wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości w roku 2006 - z tej przyczyny, że grunty, na których posadowione są drogi nie zostały sklasyfikowane jako "dr" w ewidencji gruntów i budynków.
Wnioskiem z dnia z 6 marca 2013 r., nr BO-4660-60/12 Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego przekazał Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zagadnienie prawne: "Czy w stanie prawnym obowiązującym od dnia 9 grudnia 2003r. do dnia 31 grudnia 2006 r. wyłączenie z opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli w postaci dróg oraz obiektów budowlanych związanych z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, o których mowa w art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84, z późn. zm.), zależało od oznaczenia gruntów, na których takie budowle są posadowione, symbolem "dr" w ewidencji gruntów i budynków."
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość zarzutów zawartych w skardze z zagadnienie prawnym przedstawionym do rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.