Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 stycznia 2012 r. skarżący cofnął skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] r. i wniósł o zwrot uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że powodem cofnięcia skargi jest uznanie przez stronę, iż obowiązek podatkowy uległ przedawnieniu.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące uznanie niedopuszczalności cofnięcia skargi, zaś powód wskazany przez skarżącego jako przyczyna jej cofnięcia, na tym etapie nie podlega badaniu przez Sąd. Ponadto, nawet gdyby Sąd uznał, że skarżący nie ma racji i zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu, to i tak z uwagi na treść cytowanego powyżej przepisu art. 60 p.p.s.a. jest związany żądaniem strony o cofnięciu skargi, bowiem kwestia badania przedawnienia nie mieści się w dyspozycji art. 60 p.p.s.a., jako przesłanka do nieuwzględnienia wniosku strony skarżącej. Dysponentem skargi jest strona i to ona decyduje o cofnięciu skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji.
Wobec cofnięcia skargi istnieją podstawy do dokonania zwrotu całego uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Mając to na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.