Uzasadnienie
Dnia 13 października 2014 roku M. S. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata oraz doradcy podatkowego.
Z informacji zgromadzonych w sprawie wynika, że M. S. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, córką i synem. Wnioskodawca uzyskuje stały miesięczny dochód z tytułu wykonywanej pracy w wysokości [...] zł, a jego żona pobiera rentę w wysokości [...] zł. Wnioskodawca wraz z żoną posiadają mieszkanie o powierzchni [...] m². Nie posiadają natomiast żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani żadnych przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a.
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że czteroosobowe gospodarstwo domowe, w którym pozostaje wnioskodawca jest utrzymywane z łącznych dochodów domowników w wysokości [...] zł brutto. Takie dochody wystarczają na pokrycie bieżących kosztów utrzymania czteroosobowej rodziny na minimalnym poziomie bytowania. Wnioskodawca nie jest jednak w stanie pokryć wszystkich kosztów sądowych oraz uiścić honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji oznacza to, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Ponieważ wnioskodawca wniósł alternatywnie o ustanowienie z urzędu adwokata i dorady podatkowego, a dla zapewnienia właściwej pomocy prawnej wystarczy ustanowienie jednego pełnomocnika, zasadne było ustanowienie dla wnioskodawcy jedynie adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.